Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 4 augustus 2026
Voorwaardelijke celstraf en taakstraf voor messteek in de buik
ECLI:NL:RBZWB:2026:7052
Lees de volledige, originele uitspraak op Rechtspraak.nl ↗De verdachte stak op 21 september 2025 tijdens een conflict eenmaal met een mes in de buik van het slachtoffer. De rechtbank veroordeelt hem voor poging tot zware mishandeling. Voor poging tot doodslag volgt vrijspraak, omdat onvoldoende informatie beschikbaar is over het mes en de steekwond om een aanmerkelijke kans op overlijden vast te stellen. Het beroep op noodweer en noodweerexces wordt afgewezen: de verdachte had bewust de confrontatie opgezocht en een gewelddadige reactie uitgelokt. Hij krijgt vier maanden voorwaardelijke gevangenisstraf en 240 uur taakstraf.
Bewezen feiten en de wet
Poging tot zware mishandeling door het slachtoffer eenmaal met een mes rechtsonder in de buik te steken.
64 maanden gevangenisstraf (5 jaar en 4 maanden). Voor zware mishandeling geldt maximaal 8 jaar; bij een poging wordt dit maximum met een derde verminderd.
Artikel 302 lid 1 in samenhang met artikel 45 leden 1 en 2 Wetboek van Strafrecht.
Zware mishandeling heeft op grond van artikel 302 lid 1 Sr een maximum van 8 jaar, oftewel 96 maanden gevangenisstraf. Artikel 45 lid 2 Sr vermindert dit bij een poging met een derde: 96 × 2/3 = 64 maanden. Er is één bewezenverklaard feit, zodat de samenloopregeling van artikel 57 Sr niet van toepassing is. De uitspraak biedt geen grond voor een verhoging wegens recidive; de rechtbank stelt vast dat de verdachte in Nederland geen strafblad heeft. De poging tot doodslag waarvan hij is vrijgesproken telt niet mee.
Weegt zwaarder
- De verdachte is door het steken met een mes alle grenzen te buiten gegaan en heeft een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer.
- De verdachte mag van geluk spreken dat het slachtoffer voor zover bekend slechts een steekwond zonder bijkomende gevolgen heeft overgehouden.
- Verschillende omstanders hebben het steekincident gezien; het is voorstelbaar dat dit bij hen gevoelens van onveiligheid heeft veroorzaakt.
Weegt lichter
- Ook de verdachte en zijn partner hebben in het conflict met het slachtoffer het een en ander moeten incasseren.
- De verdachte ziet inmiddels de kwalijkheid van zijn handelen in en noemt andere keuzes die hij in een vergelijkbare situatie zou maken.
- De verdachte is vanaf het begin open geweest over zijn handelen en is zijn verantwoordelijkheid niet uit de weg gegaan.
- De verdachte heeft in Nederland geen strafblad.
- De verdachte heeft ondanks zijn jonge leeftijd zijn leven in Portugal goed op de rit.
De persoon
De verdachte is geboren in 2005. Hij woont inmiddels bij zijn moeder in Portugal, werkt in de horeca en kan daarvan goed rondkomen. Hij ziet zijn zoon dagelijks en wil sparen, zijn rijbewijs halen en met zijn partner en zoon gaan samenwonen. De reclassering schat de kans op herhaling in als laag tot gemiddeld en ziet beschermende factoren, zoals huisvesting, werk, financiën en gezin. Zij adviseert begeleiding en ambulante behandeling om anders met moeilijke situaties te leren omgaan. De rechtbank vindt bijzondere voorwaarden echter niet noodzakelijk.
Oriëntatiepunten rechtspraak
De rechtbank noemt de LOVS-oriëntatiepunten: volgens haar geldt voor poging tot zware mishandeling met een wapen, anders dan een vuurwapen, in beginsel viereneenhalve maand onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Vanwege de proceshouding en de positieve levenssituatie kiest zij hier voor een taakstraf met een voorwaardelijke gevangenisstraf.
Samenvatting van de toetsing
Ver onder het wettelijk maximum. Opgelegd: Vier maanden volledig voorwaardelijke gevangenisstraf met een proeftijd van twee jaar, daarnaast een taakstraf van 240 uur met aftrek van het voorarrest. — het wettelijk maximum is 64 maanden.
Waarom de rechter tot deze strafmaat kwam
De vier maanden voorwaardelijke gevangenisstraf liggen ver onder het wettelijke maximum van 64 maanden; daarnaast krijgt de verdachte 240 uur taakstraf. Het wettelijke maximum geldt voor de zwaarste gevallen en is geen gebruikelijke standaardstraf. De rechtbank neemt als uitgangspunt het door haar genoemde LOVS-oriëntatiepunt van viereneenhalve maand onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Zij kiest toch voor een taakstraf en een voorwaardelijke celstraf, omdat de verdachte verantwoordelijkheid neemt en zijn leven ondanks zijn jonge leeftijd goed op de rit heeft. De voorwaardelijke celstraf moet hem ervan weerhouden opnieuw een strafbaar feit te plegen.
Broncitaten bij de drie afwegingen
- Strafdoelen
De voorwaardelijke gevangenisstraf heeft tot doel om verdachte ervan te weerhouden zich wederom schuldig te maken aan een strafbaar feit.
- Proportionaliteit
- Geen expliciet broncitaat vastgesteld; dit is geen oordeel over de straf.
- Persoonlijke omstandigheden
De rechtbank acht het in dit geval echter passend om verdachte een taakstraf op te leggen in combinatie met een voorwaardelijke gevangenisstraf, vanwege zijn proceshouding en het feit dat hij zijn leven nu in Portugal ondanks zijn jonge leeftijd goed op de rit heeft.
De weegschaal
Ver onder het wettelijk maximumOpgelegd: Vier maanden volledig voorwaardelijke gevangenisstraf met een proeftijd van twee jaar, daarnaast een taakstraf van 240 uur met aftrek van het voorarrest.
Algemene voorwaarde: tijdens de proeftijd geen nieuw strafbaar feit plegen. Er gelden geen bijzondere voorwaarden. Bij het niet naar behoren uitvoeren van de taakstraf volgen 120 dagen vervangende hechtenis. Iedere dag voorarrest wordt afgetrokken als twee uur taakstraf. Het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis is opgeheven.
Eis OM: Negen maanden gevangenisstraf, waarvan drie maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar en aftrek van het voorarrest. Dit betekent zes maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
Deze uitleg is automatisch gemaakt met AI en kan fouten bevatten. Lees bij twijfel altijd de volledige uitspraak.
Lees de volledige, originele uitspraak op Rechtspraak.nl ↗