Rechtbank Noord-Nederland, locatie Groningen · 4 augustus 2026
36 maanden cel, waarvan 12 voorwaardelijk, voor seksueel misbruik van twee stiefdochters
ECLI:NL:RBNNE:2026:3177
Lees de volledige, originele uitspraak op Rechtspraak.nl ↗De rechtbank veroordeelt een man voor seksueel binnendringen bij zijn twee stiefdochters, die jonger waren dan twaalf jaar, en voor het blootstellen van hen aan seksuele handelingen en pornografische beelden. De bewezen periode loopt van 1 juli 2024 tot en met 17 januari 2026. Voor de feiten vóór 1 juli 2024 volgt vrijspraak wegens onvoldoende bewijs. De straf is 36 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk, met drie jaar proeftijd en verplicht reclasseringstoezicht en behandeling. Beide slachtoffers krijgen € 10.000 schadevergoeding, plus wettelijke rente.
Bewezen feiten en de wet
Feit 2: herhaald seksueel binnendringen bij twee stiefdochters jonger dan twaalf jaar, in de periode van 1 juli 2024 tot en met 17 januari 2026.
15 jaar gevangenisstraf (180 maanden) per afzonderlijk misdrijf.
Artikel 250 Wetboek van Strafrecht
Feit 4: twee stiefdochters jonger dan zestien jaar getuige laten zijn van seksuele handelingen en pornografische beelden, op een voor kinderen schadelijke wijze.
2 jaar gevangenisstraf (24 maanden) per afzonderlijk misdrijf.
Artikel 251 Wetboek van Strafrecht
Uitgaande van de door de rechtbank toegepaste artikelen 250 en 251 Sr is het hoogste afzonderlijke maximum 180 maanden. Bij meerdere afzonderlijke misdrijven begrenst artikel 57 Sr de totale gevangenisstraf tot het hoogste maximum plus een derde, en nooit meer dan de som van de afzonderlijke maxima. Hier betreft feit 2 herhaald misbruik van twee slachtoffers: één nummer op de tenlastelegging omvat dus meerdere misdrijven. Alleen al twee misdrijven onder artikel 250 Sr hebben samen een maximum van 360 maanden. De grens wordt daarom 180 + 60 = 240 maanden, oftewel 20 jaar. Er is geen grond vastgesteld voor een wettelijke verhoging wegens herhaling na een eerdere veroordeling. De vrijgesproken feiten tellen niet mee.
Weegt zwaarder
- Het misbruik vond meermalen en gedurende een langere periode plaats.
- De seksuele handelingen bestonden mede uit seksueel binnendringen.
- Er waren twee jonge slachtoffers.
- De feiten vonden plaats in de gezamenlijke woning, waar de slachtoffers zich juist veilig moesten kunnen voelen.
- Verdachte maakte een grove inbreuk op de lichamelijke en psychische integriteit van de slachtoffers en doorkruiste hun normale seksuele en lichamelijke ontwikkeling.
- Verdachte had uitsluitend oog voor zijn eigen seksuele behoeften en hield geen rekening met de ingrijpende gevolgen voor de slachtoffers.
- Hij schond ernstig het vertrouwen dat de slachtoffers in hem als stiefvader mochten stellen.
- Verdachte nam geen enkele verantwoordelijkheid voor zijn handelen.
Weegt lichter
- Verdachte is niet eerder veroordeeld voor een soortgelijk feit; de rechtbank betrekt dit bij zijn persoonlijke omstandigheden.
- De rechtbank komt tot een beperktere bewezenverklaring dan het OM. Zij noemt de vrijspraak van de feiten 1 en 3 als reden voor een lagere straf dan geëist.
De persoon
Man, geboren in 1983, stiefvader van de slachtoffers en ten tijde van het vonnis gedetineerd. De reclassering ziet zorgen over huisvesting, partner- en gezinsrelaties, sociaal netwerk, middelengebruik, psychosociaal functioneren en houding. Een deel van deze zorgen is door de strafzaak en detentie toegenomen. Omdat verdachte geen openheid geeft, kan de reclassering het risico op herhaling niet inschatten.
Oriëntatiepunten rechtspraak
De rechtbank verwijst naar de LOVS-oriëntatiepunten voor soortgelijke feiten en naar straffen in vergelijkbare zedenzaken. Dit zijn richtlijnen voor de straftoemeting, geen verplichte straffen. Het vonnis noemt geen concreet aantal maanden als uitgangspunt, maar vermeldt wel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend is.
Samenvatting van de toetsing
Ver onder het wettelijk maximum. Opgelegd: 36 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar. De tijd in voorarrest wordt afgetrokken. — het wettelijk maximum is 20 jaar.
Waarom de rechter tot deze strafmaat kwam
De totale gevangenisstraf van 36 maanden ligt ver onder het wettelijke samenloopmaximum van 240 maanden; daarvan moeten 24 maanden onvoorwaardelijk worden uitgezeten, met aftrek van voorarrest. Het wettelijke maximum is een bovengrens en geen standaardstraf voor iedere zaak. De rechtbank sluit aan bij richtlijnen en vergelijkbare zaken en weegt vooral het herhaalde misbruik, de twee jonge slachtoffers en het geschonden vertrouwen zwaar. Zij betrekt ook het ontbreken van eerdere soortgelijke veroordelingen en verbindt toezicht, behandeling en diagnostiek aan het voorwaardelijke strafdeel. De straf is lager dan de eis van het OM doordat de rechtbank minder feiten bewezen acht.
Broncitaten bij de drie afwegingen
- Strafdoelen
- Geen expliciet broncitaat vastgesteld; dit is geen oordeel over de straf.
- Proportionaliteit
De rechtbank rekent verdachte dit alles ernstig aan en gelet op de ernst van de feiten kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden volstaan met een andere straf dan een gevangenisstraf.
- Persoonlijke omstandigheden
De rechtbank heeft kennis genomen van het strafblad van verdachte, waaruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een soortgelijk feit.
De weegschaal
Ver onder het wettelijk maximumOpgelegd: 36 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar. De tijd in voorarrest wordt afgetrokken.
Bijzondere voorwaarden: meldplicht bij de reclassering en meewerken aan behandeling en/of diagnostiek bij een forensische polikliniek of vergelijkbare zorgverlener. Daarnaast moet verdachte meewerken aan reclasseringstoezicht en huisbezoeken. Schadevergoeding en schadevergoedingsmaatregel van € 10.000 per slachtoffer, samen € 20.000, met wettelijke rente vanaf 17 januari 2026. Dit is geen geldboete.
Eis OM: Het OM eiste vijf jaar gevangenisstraf voor de feiten 1, 2 en 4.
Deze uitleg is automatisch gemaakt met AI en kan fouten bevatten. Lees bij twijfel altijd de volledige uitspraak.
Lees de volledige, originele uitspraak op Rechtspraak.nl ↗